PP عامل ضد آبکاری آبکاری چسبندگی پرایمر UV آبکاری بر روی بستر پلاستیکی PP را افزایش می دهد

پدیده مشکل:

فرآیند آبکاری خلاء پوسته پلاستیکی PP ، پس از اتمام فرایند کلی ، چسبندگی پوشش از طریق شبکه 100 آزمایش می شود و پدیده افت رنگ یافت می شود و آزمایش شبکه 100 شکست می خورد.

تحلیلی بر علل:

اول از همه ، فرایند آبکاری خلاء پوسته پلاستیکی PP ، پاشش پرایمر UV ، سپس آبکاری خلاء ، و سپس پاشش روکش UV است. لایه برداری کلی اتفاق می افتد. اساساً می توان تعیین کرد که آغازگر UV و بستر پلاستیکی PP پیوند چسبندگی قوی ایجاد نمی کنند. از. دلیل اصلی این است که پلاستیک PP یک بستر غیر قطبی و بسیار کریستالی است و انرژی سطحی آن نیز کم است و روغن کاری آن دشوار است. بنابراین ، سطح قبل از سمپاشی نیاز به پیش تیمار و درمان سطحی دارد.

راه حل:

برای افزایش چسبندگی بین آستر UV آبکاری پلاستیکی PP و سطح بستر ، روش سنتی استفاده از عملیات شعله است ، اما تثبیت به موقع بودن آن و بهبود ثبات چسبندگی دشوار است و فاصله بین فرایندها بسیار زیاد است. تنگی تأثیر بیشتری بر کارآیی ترتیبات تولید دارد. روش پرکردن عامل درمان با روکش PP از طریق آغازگر متفاوت است. بقیه به طور مستقیم بر روی سطح پلاستیک PP اسپری می شوند و سپس با پرایمر UV سمپاشی می شوند. از طریق لایه فیلم پلیمر ، می تواند خیس شدن رنگ را بهبود بخشد و قطبیت سطح بستر را بهبود بخشد. در عین حال ، یک پیوند کووالانسی با رزین رنگ ایجاد می کند تا چسبندگی پرایمر UV بر روی بستر پلاستیکی PP را افزایش دهد.